Faktura sinplifikatua edo osoa online salmentetan: mugak eta datu fiskalak

Merkataritza elektronikoan etengabeko tentsioa dago erosketa-inprimakia ahalik eta laburrena izatearen eta zerga-betebeharrak betetzearen artean. Ordainketa-prozesuan datu gehiago eskatzeak —hala nola IFZ, izen soziala edo bidalketa-helbidetik bereizitako zerga-helbidea— marruskadura eragiten du, eta arriskuan jar ditzake online ordainketak. Alabaina, araudiak eskatzen dituen datuak ez biltzeak zehapen fiskalak ekar ditzake.

Espainian, fakturazio-betebeharrak arautzen dituen 1619/2012 Errege Dekretuak ezartzen du zein agiri eman behar den eragiketa bakoitzean. Noiz nahikoa den agiri sinplifikatu bat eta noiz den nahitaezkoa eroslea zehazki identifikatzea ulertzeak aukera ematen du erosketa-arkitektura arin eta juridikoki sendoa eraikitzeko.

Bi agirien arteko edukiaren desberdintasunak

Faktura sinplifikatuak betiko txartel arrunta ordezkatu zuen legearen ikuspegitik. Hauek dira faktura sinplifikatu batean agertu beharreko gutxieneko datuak:

• Zenbakia eta, hala badagokio, serie korrelatiboa.
• Jaulkipen-data eta eragiketen data, bat ez badatoz.
• Jaulkitzailearen Identifikazio Fiskaleko Zenbakia (IFZ), bai eta haren izen-abizenak edo sozietatearen izena ere.
• Entregatutako ondasunen edo emandako zerbitzuen deskribapena.
• Aplikaturiko zerga-tasa (adibidez, % 21eko BEZ orokorra) eta, nahi izanez gero, «BEZa barne» adierazpena.
• Ordaindu beharreko zenbateko osoa.

Aitzitik, faktura arrunt edo osoan zerga-oinarria eta zerga-kuota bananduta agertu behar dira. Gainera, ezinbestekoa da hartzailearen datu osoak jasotzea: izen-abizenak edo izen soziala, IFZa eta zerga-egoitza osoa.

Noiz erabil daiteke faktura sinplifikatua

Fakturazio Erregelamenduak bi kasutan baimentzen du faktura sinplifikatua egitea:

• Oro har, kobratutako zenbatekoa 400 eurotik beherakoa denean, BEZa barne.
• 3.000 eurora arte (BEZa barne), erregelamenduak berariaz aipatzen dituen jardueretan; besteak beste, azken kontsumitzaileei zuzendutako txikizkako salmentetan edo bezeroaren etxez etxeko zerbitzuetan.

B2C merkataritza elektronikoan (enpresatik azken kontsumitzailera), ondasun fisikoen eta zerbitzu digitalen erosketa asko muga horien barruan geratzen dira. Horri esker, denda ugarik faktura sinplifikatuak jaulki ditzakete lehenetsita, ordainketa-pasabidean erosleari IFZ eskatu beharrik gabe.

Noiz da derrigorrezkoa faktura osoa jaulkitzea

Zenbait kasutan faktura sinplifikatua ezin da erabili, nahiz eta eragiketaren zenbatekoa aipatutako mugen azpitik egon. Faktura osoa jaulkitzea ezinbestekoa da egoera hauetan:

• B2B eragiketak: eroslea bere jarduera ekonomikoan ari den enpresari edo profesional bat denean.
• Zerga-kenkariak: erosleak, partikularra izanik ere, zergaren bat kentzeko edo eskubide fiskal bat baliatzeko faktura berariaz eskatzen duenean.
• Batasun barruko salmentak eta esportazioak: EBko kide diren beste herrialde batzuetara egindako ondasun-entregak edo aduana-eremutik kanporako bidalketak.
• Subjektu pasiboaren inbertsioa duten eragiketak: zerga-betebeharra eroslearen gain erortzen denean.
• Batasun barruko urruneko salmentak erregimen orokorrean: leihatila bakarra (OSS) erabili gabe, helmugako estatuaren arauen arabera fakturatu behar denean.

Online denda batean, autonomo batek edo enpresa batek 50 euroko materiala erosi eta gastua kentzeko faktura eskatzen badu, saltzaileak ezin dio agiri sinplifikatu huts bat bidali: legez behartuta dago haren datu fiskalak jaso eta faktura osoa igortzera.

Checkout-aren diseinua: datuak nola eskatu bihurketa kaltetu gabe

Arau hauek ordainketa-fluxuan txertatzeko, argi bereizi behar dira hiru datu mota: entrega-helbidea, ordainketa-datuak eta zerga-fakturazioko datuak.

Partikularren bihurketa ez moteltzeko, irtenbiderik eraginkorrena datu fiskalen eremuak lehenetsita ezkutatzea da. «Enpresa edo autonomoentzako faktura behar duzu?» bezalako kontrol-lauki baten bidez soilik zabaltzen dira datu gehigarriak: izen soziala, IFZa eta egoitza fiskala.

Erosleak lauki hori markatzen badu, sistemak NAN edo IFZ zenbakiaren formatua balioztatu beharko luke ordainketa egin aurretik, eta datu horiek transakzioari lotuta gorde. Horrela, fakturazio-sistemak automatikoki banatzen du bidea:

• Bezeroak faktura profesionalik eskatu ez badu eta muga gainditzen ez bada, eskaerari lotutako faktura sinplifikatua sortzen da.
• Datu fiskalak eman badira edo erosketa profesionala bada, faktura osoa jaulkitzen da dagokion seriearekin.

Ondorengo truke-prozedura

Ohikoa da bezero batek erosketa-unean faktura osorik ez eskatzea eta handik egun edo aste batzuetara eskatzea. Fakturazio Erregelamenduaren 7. artikuluak truke-prozedura aurreikusten du: bezeroak eskubidea du faktura sinplifikatua faktura oso bihur dakion eskatzeko legezko epeen barruan (oro har, lau urtera arte).

Kudeaketa hau era txukunean egiteko, sistemak jatorrizko faktura sinplifikatua baliogabetu edo zuzendu behar du faktura osoa jaulki aurretik, zerga-normatiba aplikagarriak eskatzen duen trazabilitatea bermatuz.

Ondorioa

Zenbateko txikiko B2C salmentetan faktura sinplifikatua erabiltzeak ordainketa azkartzen du eta erosketa-saskia bertan behera uzteko arriskua murrizten du. Dena dela, edozein online plataformak prest egon behar du B2B eragiketak hautemateko, beharrezko datu fiskalak biltzeko eta fakturen trukeak kontabilitate-akatsik gabe kudeatzeko.